JOANNIS MILLII A D Ν Ο Τ Α Τ Ι Ο AD I. JOANN. V. 7. E PISTOLÆ hujus Cap. 5. v. 7, 8. verba ista, εν τω έρανο Πατήρ, ο Λόγος, και το άγιον Πνευμα» και 8τοι οι τρεις εν ασι και τρεις εσιν οι μαρτυρουνTES ÉV TY yy omittunt Alex. Vaticanus Gr. Bibli. orum Codex (ad quem accurata est Editio LXX Interpretum) Hunt. 1. Pet. 1. 2. 3. Cant. 2. N. 1. 2. Lin. Magd. 1. Cov. 2. 3. 4. Sin. Baroc. Barb. 8. Genev. Laud. 2. Codex Rhodiensis ; Codices 5. in Bibliotheca Regia Parisiis, teste Cl. Simonio Critic. Hist. N. Testamenti, c. 18. Colb. 7. et alii Codices 5. in Bibl. Colbertina, quos idem Simonius super hac re consuluit; Duo Codd. in Bibliotheca Basileensi, annorum circiter 500. ac tenetus unus, annorum 400. (quos inspexit Ecclesiæ Sarisburiensis Præsul hodiernus, mihi longe amicissimus, D. Gilbertus Burnettus, o wolu15wp.) Codex Leicestrensis. Pervetustus Cod. in Bibl. Cæsarea. Codex MS. in Bibl. Regia no 2247. annorum, uti censet Cl. Simonius, 500. in quo omnia ista desiderantur, excepto εν τη γη. Sed e regione verborum commatis sequ. ότι τρεις ασιν οι μαρτυρούντες εν τη B γη, το πνευμα, και το ύδωρ, και το αίμα, ponitur quo marg. habentur ista: eis eos, μια θεοτης" et etiam ibid. μαρτυρια τε Θεε (f. διε) τ8 Πατρος, και το αγιου Πνευματος. Editionės N. T. Venetiis per Aldum an. 1518. Basileæ per Erasmum an. 1516. itemque an. 1519. Hagenoe an. 1521. Argentorati an. 1524. Parisiis per Sim. Colinæum. an, 1534. Versiones : Syr. Coptica (MS. inter Codices Huntigdonianos) Arub. Æthiop. Russica, excusa anno 1581. Gallica, mille saltem annorum, quod existimat Cl. Simonius, edi. ta nuper a Joanne Mabillonio. Latina, cu . Ita legendum conjicit MAIUS Examinis eruditissimi Hist. Crit. N, T. Simonii, p. 218. jus Auctores ex hæretica fraude versum hunc septimum omississe asserit Hieronymus, sive alius quispiam sub ejus nomine, Prologo in Epistolas Canonicas. Certe e plurimis qui hodieque exstant MSS Codd. Latinis, aliqui versum hunc plane prætermittunt; duo Codd. Donatianici, teste Erasmo. Codex in Bibl. Basileensi, et alius Tigurinus; quos ad annos 800 assurgere putat reverendus, quem supra memoravi, Episcopus. Duo Codd. Argentorati; quorum unum 800, alterum vero 900 abhinc annis scriptum censet idem Cl. Vir. In hoc vero posteriori versus 7ous ponitur in imo paginæ, alia manu. Exemplaria quinque notata in marg. Bibliorum Lovaniensium. Codex vetustus in Bibl. Bodleiana. Alii rejiciunt in marginem libri; Codex Minoritarum Antuerpensium, in cujus marg. adscriptum fuisse notat Erasmus Scholion de testimonio Patris Verbi et Spirilus Sancti, sed manu recentiore. Codex in Bibliotheca Regia Parisiis n° 3584, teste Simonio; qui e regione verborum tres sunt qui testimonium dant, habet manu codici ipsi coæva ista in marg. in cælo Pater, Verbum, et Spirilus : et tres sunt qui testimonium dant in terra; et hi tres unum sunt. Codex in Bibl. Colbertina no 158. in quo ad verba tres sunt qui testimonium dant, additur in marg. in cælo Paler, Verbum, et Spirilus : et tres sunt qui testimonium dant in terra, sanguis, aqua, et caro: et quo melius conveniant inter se textus et nota marginalis, verba aliqua in contextu commutata sunt. Codex vetust. in Bibl. S. Germani, in quo versus 7ma exhibetur in marg. et quidem eadem quæ librum descripsit manu. Codex Argentorali, qui testimonium Patris, Verbi, et Spiritus scriptum habet in orâ libri. Et sic Exemplar vetustum in Bibl. Bodleiana. Alii denique versuum 7mi et Svi ordinem immu. tant: Duo Codd. Constantienses, teste Erasmo. Codd. vetus Argentorati. 5 MSS Codd. in Bibl. Bodleiana. Codex alter in eadem Bibl. in quo post testimonium Spirilus aquæ et sanguinis, additur alterum Patris, Verbi, et Spiritus in marg. Codex in Bibl. S. Germani 800 ante annos scriptus, tempore Lotharii Regis. Codex Genevensis, duoque alii in Biblioth. Veneta ac Florentina, teste Cl. Burnetlo. Codex S. Andreæ juxta Brugas. Hujusmodi Codice usus est Idacius Clarus lib. contra Varimadum. Patres ac Scriptores Græci: Iren. l. 3. c. 18. ubi cum Christum Dominum ac Deum esse probat, citatque haud semėl Epistolam hanc, etiam et caput ejus quintum, hæc famen verba, cum locus esset maxime opportu. nus, non attingit. Clemens Alexandrin. Adumbrat, in Latinis Cassiodori. Dionysius Alexandrin. in Epistola (si quidem is auctor) ad Paulum Samosat. in qua sæpe versum gvum citat, non item septimum, quanquam de Deitate Christi ac de Trinitate per totam fere agat Epistolam. Nec scio equidem an Patrum qui ante Concilium Nicænum floruere Græcorum quisquam, quorum quidem scripta jam exstant, citarit hunc versiculum. Athanas. in Operibusipsius genuinis, etiam iis, in quibus Deitatem Filii et Spiritus Sancti, ipsumque Trinitatis dogma, conquisitis undique Scripturæ locis, adstruit contra Arianos. Auctor Synopseos S. Scripluræ, ut videtur ex Argumento huic Epistolæ prefixo. Patres Synodi Sardicensis, Epist. Synodica apud Theodoret. Hist. Eccl. 1. 2. c. 8. in qua cum Trinitatis Personarum Unitatem in eadem Essentia probent ex Joan. 10. 30. aliisque aliquot locis, versiculum hunc, quamvis admodum opportunum, non omnino attingunt. Epiphanius, qui Hæresi 57. et 62. cum pluribus sacrarum Literarum testimoniis firmet Trinitatis dogma, pericopen hanc non producit; uti nec quidem Hæresi 65. ubi S. Scripturas de hoc articulo accurate loqui dicit, eaque de causa complures locos citat. Hæresi etiam 69. et 74. cum ex aliis locis Fides Catholica contra Arianos muniatur ac Pneu |
